یکشنبه یکم بهمن 1385
كشت چغندرقند در اواخر سده 1700 ميلادي آغاز گرديد، از همان آغاز، علفهاي هرز از مشكلات عمده اين زراعت به شمار ميرفت. آشارد (1799) بر ضرورت كنترل علفهاي هرز قبل از كشت چغندرقند تاكيد داشت. وي همچنين متذكر شد در صورت پاك كردن مزرعه از علفهاي هرز، گياه اصلي قويتر شده و در مراحل بعدي علفهاي هرز دير رشد شده را خفه خواهد كرد. توصيههاي جديد مبارزه نيز بر اساس تجربيات آشارد است و ضروريست در اوايل رشد، چغندرقند برتر از علفهاي هرز باشد. گرچه هنوز در بسياري از مناطق توليد چغندرقند جهت كنترل علفهاي هرز از كولتيواتور تراكتوري و وجين دستي استفاده ميشود ولي از اوايل دهه 1950 كاربرد علفكشها از راههاي كنترل اوليه كنترل علفهاي هرز بوده است. در اين بخش از سلسله مطالب وبلاگ ابتدا به بررسي خصوصيات علفهاي هرز و علفهاي هرز مهم چغندرقند پرداخته شده و در ادامه در مورد روشهاي كنترل و مبارزه (مديريت) آنها بحث شده است.
نوشته شده توسط محمد رسول محبی نیا
در 22:57 |
لینک ثابت
•